Ու երբ դատարկությունը քեզ նետում է խորը անդունդ , հասկանում ես որ քո սերն է քեզ խորտակողը ...
Ու երբ երջանկությունը տևում է ակնթարթ , ցավը պինդ արմատներ է գցում հոգուդ տակ ....
Օ.. դատարկություն ...տար ինձ քո հետ դեպի անզգայություն , անշնչություն , խլիր այսպես էլ չստացված << Անկյանքս >>...
Խլիր ու մի գթա մարմինս , հոգիս ու տրորված սիրտս ...
Բեկորները չեն միանում ու երբեք առաջվանը չեն դառնում , վերքերը երբեք չեն լավանում , օրեցօր ավելի են շատանում ...
Իմ << Անկյանք >> կյանքում , կյանքը վերացել է , լույսը նոսրացել է , ջերմություն չկա ...
Օ... դատարկություն տար << Անկյանք>> կյանքս ....
Հեղ. ՝ Մելինե Տոնոյան
